Apostolstwo Modlitwy

Króluj nam Chryste, Tyś nasz wódz!


Apostolstwo Modlitwy jest międzynarodowym stowarzyszeniem, którego członkowie codziennie ofiarowują Bogu swoje modlitwy, myśli, słowa, czyny i cierpienia, jako zadośćuczynienie za grzechy nie tylko własne. Dzięki żywotnemu zespoleniu z Chrystusem w Eucharystii współpracują w dziele zbawienia świata. W modlitwie swego codziennego ofiarowania Bogu łączą się z Ojcem Świętym w jego comiesięcznych intencjach za kościół i misje. Apostolstwo Modlitwy wyrosło na duchowości św. Ignacego i po dziś dzień skupia się wokół jezuickich wspólnot zakonnych.

Miłość Chrystusa przejawia się przede wszystkim w Jego sercu, które jest źródłem zbawienia i miłosierdzia. Kult Serca Jezusowego ceniony też w Apostolstwie Modlitwy jako owocna i sprawdzona forma pobożności był przedmiotem szczególnej troski i nauczania kilku papieży. Świadczą o tym wypowiedzi Leona XIII, Piusa XI, Piusa XII, Pawła VI, Jana Pawła II i Benedykta XVI.

W Piotrkowie Apostolstwo Modlitwy działa od ponad 90 lat. Spotkania w Domu Zakonnym w salce Kana mają miejsce w ostatnie niedziele miesiąca o godz. 16. W pierwszą niedzielą miesiąca odprawiana jest Msza św. o godz. 8-ej odprawiana jest Msza św. w intencji stowarzyszonych, a po południu, o godz. 14 Apostolstwo gromadzi się na wspólnej adoracji Najświętszego Sakramentu zakończonej nabożeństwem o godz. 16-ej ku czci Najświętszego Serca.
Opiekunem jest obecnie o. Piotr Sasin SI, a prezesem Apostolstwa Modlitwy w Piotrkowie jest p. Urszula Rutkowska. W tym roku w uroczystość Chrystusa Króla (święto patronalne Apostolstwa Modlitwy) planowane jest przyjęcie nowych członków. Wielu dotychczasowych uczestników ofiarowuje swoje cierpienie i chorobę w intencji zbawienia grzeszników.


HYMN APOSTOLSTWA MODLITWY
     Króluj nam Chryste, Tyś nasz Wódz!
     Twych hufców my rycerze!
     Modlitwą naszą Ty nas wiedź,
     Pozyskać dusze wierze.
     
          Na Twym sztandarze Serce Twe
          Miłością gorejące!
          Rozpal tym ogniem serce me
          Ukochać ucz, tysiące.
              
     Świat w krwawych walkach niszczy się,
     Nienawiść jego wodzem,
     Ja cię ratować świecie chcę
     Miłością, Sercem Bożym.

           Ty, Serce Boże, roznieć w nas
           Płomienną miłość swoją
           Co ludzi braćmi czyni wraz
           Ku świętym wiedzie bojom.
           
     Królestwo Boże, ku nam zstąp!
     My oto walczyć pragniem,
     Aż ziemi naszej całej zrąb
     Do Bożych stóp upadnie.

           Panno Najświętsza! Ty nam świeć
           Wśród nocy zawieruchy.
           Do Swego Syna Ty nas wiedź,
           Ty prowadź nasze duchy!
Historia piotrkowskiego Apostolstwa (sprawozdanie z okazji 90-cio lecia w Piotrkowie) - tutaj